Na een blessure is één van de meest gestelde vragen wanneer u weer mag sporten. Het verlangen om terug te keren is begrijpelijk. Sport is vaak meer dan alleen beweging. Toch bepaalt niet de kalender wanneer u er klaar voor bent, maar de belastbaarheid van het lichaam. Een veilige terugkeer naar sport vraagt om een gestructureerde opbouw, afgestemd op het type blessure, het herstelstadium en uw sportdoelen.

Fases van sportrevalidatie

Na een blessure is de belastbaarheid tijdelijk verminderd. Wanneer de belasting sneller stijgt dan de belastbaarheid, ontstaat opnieuw irritatie of schade. Het doel van revalidatie is daarom om de belastbaarheid stapsgewijs te vergroten, zodat deze weer in balans komt met de gewenste sportbelasting.

Pas wanneer deze factoren in balans zijn, adviseren wij volledige hervatting van sport. Deze objectieve testmomenten geven duidelijkheid en verminderen onzekerheid bij het hervatten van training of wedstrijd.

Wanneer u terugkeert naar sport voordat het weefsel volledig is hersteld en aangepast aan belasting, is het risico op herblessure verhoogd. In de remodelleringsfase is het nieuwe weefsel nog bezig zich te organiseren. Wordt het te vroeg blootgesteld aan hoge piekbelasting, dan kan het opnieuw beschadigen.

Daarnaast kunnen compensatiepatronen ontstaan, waardoor andere structuren overbelast raken. Te snel hervatten lijkt soms tijd te winnen, maar leidt in de praktijk vaak tot een langere totale hersteltijd.

Volledig herstel betekent dat u uw sport kunt uitvoeren:

• Zonder pijn
• Zonder functieverlies
• Zonder terugval in de weken daarna

Daarnaast moet het geblesseerde gebied qua kracht, stabiliteit en controle vergelijkbaar zijn met de niet geblesseerde zijde. Ook moet het lichaam herhaalde belasting aankunnen, zoals meerdere trainingen per week. Herstel is daarmee meer dan symptoomvrij zijn. Het is het moment waarop het lichaam weer duurzaam belastbaar is.