Wandelen werd steeds minder ontspannend

Emma van 45 jaar meldde zich bij ons in de praktijk met klachten aan de onderkant van haar voet, rondom de hak. De pijn straalde door richting de tenen en speelde vooral op tijdens langere boswandelingen.

Juist deze wandelingen waren voor haar belangrijk om te ontspannen en tot rust te komen. Door de toenemende klachten werd dit steeds lastiger. Haar hulpvraag was daarom duidelijk: weer langere afstanden kunnen wandelen zonder pijn aan de voet.

Vooral de eerste stappen waren erg pijnlijk

Tijdens de intake kwamen meerdere herkenbare signalen naar voren. Zo ervaarde Emma veel stijfheid rondom de hak bij het opstaan in de ochtend. Ook na rustmomenten na een langere wandeling namen de klachten duidelijk toe.

Tijdens het bewegen verminderde de pijn in eerste instantie wat, maar naarmate de wandelafstand langer werd, kwamen de klachten steeds sterker terug. Er was geen sprake van een trauma of enkelinstabiliteit. Ook liep Emma op goede wandelschoenen, die recent nog waren vervangen.

Vanuit de intake kwamen geen aanwijzingen voor ernstig letsel naar voren.

Onderzoek wees richting hielspoor

Tijdens het lichamelijk onderzoek zagen wij een lichte doorzakking van de linker voetboog. Hierdoor kan de krachtverdeling in de voet veranderen, waardoor bepaalde structuren extra belast worden.

Bij verder onderzoek kwamen meerdere pijnlijke spieren naar voren. Vooral de kuitspieren en scheenbeenspieren reageerden gevoelig tijdens palpatie. Ook zagen wij vanuit het krachtonderzoek een duidelijke disbalans tussen deze spiergroepen.

Daarnaast waren er pijnlijke punten aanwezig in de plantaris, de peesplaat onder de voet die tijdens wandelen veel krachten opvangt. De combinatie van deze bevindingen, samen met de klachten uit de intake, gaf sterke aanwijzingen voor hielspoorklachten.

Op basis hiervan hebben wij de behandeling ingezet.

Shockwave en oefeningen stonden centraal

De behandeling bestond uit meerdere onderdelen. Allereerst maakten wij gebruik van shockwave therapie om de plantaris en omliggende spieren tot rust te brengen. Deze techniek kan het herstel van peesweefsel ondersteunen en de doorbloeding stimuleren.

Daarnaast startten wij met gerichte oefeningen voor de spieren rondom de voet en hak. Een deel van deze oefeningen voerden wij uit in de praktijk, terwijl Emma thuis zelfstandig verder trainde. De oefeningen waren vooral gericht op het verbeteren van de spierkracht en het herstellen van de balans rondom de voet en enkel.

Ook besteedden wij aandacht aan het opbouwen van belasting. Bewegen is bij dit soort klachten vaak juist belangrijk, omdat het herstel ondersteunt. Wel moet goed gekeken worden naar de juiste hoeveelheid belasting. Daarom adviseerden wij om voorlopig kortere wandelingen binnen de pijngrens te maken.

Week na week nam de stijfheid af

Na meerdere behandelingen begon Emma duidelijk verbetering te merken. Vooral de stijfheid rondom de hak nam geleidelijk af. Juist dat is bij hielspoorklachten vaak een belangrijk teken dat het herstel goed op gang komt.

Gedurende acht weken combineerden wij wekelijks shockwave therapie met oefentherapie. Stap voor stap namen de klachten verder af, totdat wandelen weer mogelijk werd zonder noemenswaardige pijnklachten.

De lange boswandelingen waar Emma zoveel ontspanning uit haalde, konden uiteindelijk weer zonder beperkingen worden opgebouwd.